เราเลยกลายเป็นเครื่องมือการตลาดของธุรกิจต่างๆ การรีวิวสมัยนี้มันแยกยากระหว่าง รีวิว เพราะอยากจะรีวิว หรือ ถูกจ้างมารีวิว เครื่องสำอางค์ อาหารเสริม แม้กระทั่งเวย์โปรตีน มักจะใช้คนรีวิวแทบทั้งสิ้น การเขียนรีวิว ในประเทศไทยมักจะต่างจากประเทศอื่นคือ มักจะเสนอแต่สิ่งดีๆ แต่ไม่เคยบอกสิ่งที่ไม่ดี ของสินค้านั้นๆ และต่างใช้คนดังหรือ Influener มาเป็นคนที่จะบอกว่าสินค้านี้ดี ต้องซื้อ ต้องหามาใช้ พอเรื่องแตกขึ้นมา Influencer เหล่านั้นก็สะบัดตูดหนี บอกว่าเขาจ้างมารีวิวเท่านั้น แต่จริงๆแล้วคุณก็ไม่ต่างอะไรกับมิจฉาชีพ ที่หลอกลวง ต้มตุ๋น ประชาชนหรอกครับ จากเหตุการณ์เครื่องสำอางค์เมจิกสกิน หรือ การจับอาหารเสริม ยาลดความอ้วน ที่เกิดขึ้น
จับผลิตภัณฑ์เรียกค่าไถ่
บล็อคเกอร์ รีวิว ดาราบางคน ก็เอาโปรดักส์มาขู่เช่น ถ้าส่งผลิตภัณฑ์ให้รีวิว ผลรีวิวก็จะออกมาห่วยๆ เขียนแต่ทางที่ไม่ดี ไม่พูดความจริง ทั้งที่ผลิตภัณฑ์เขามีการรับรองมาตรฐาน ผ่านการทดสอบจากห้องปฏิบัติการที่ได้มาตรฐาน แต่พวกคุณมึงกลับบอกว่า ไม่ดี กรรม แต่ถ้าลองมีการเสนอเงิน ทอง หรือ สิทธิประโยชน์ เช่น พาไปเที่ยวต่างประเทศ โปรดักซ์ที่เป็นซาตานก็จะกลายเป็นนางฟ้าในบัดดล อันไหนไม่ดีก็จะกลายเป็นของดีไปได้เลย – ดารา บล็อคเกอร์รับตังค์ คนใช้ คนซื้อ รับกรรม
หาข้อมูลและตัดสินใจบนพื้นฐานของข้อมูล ข้อเท็จจริง มากกว่าการรีวิว
ก็อยากจะให้รัฐ ช่วยหามาตรการ หรือ กฏหมาย มาควบคุมการรีวิวสินค้า นอกจากการจดแจ้งการโฆษณา ของ อย ซึ่งโทษมันน้อยนิด ถ้าเทียบกับการโฆษณาสรรพคุณเกินจริง ที่กลาดเกลื่อนโลกออนไลน์อยู่ในปัจจุบัน หรือว่า สามัญสำนึกของคนไทยกำลังวิกฤต ทำธุรกิจมากจนเกินไป โดยที่ไม่คำนึงถึงผู้บริโภค- อืม เกือบลืม ธุรกิจเวยโปรตีนนำเข้าที่ขายทางอินเตอร์เน็ต นั้น ได้จดแจ้งสูตร หรือขึ้นทะเบียนอาหารเสริมกับทาง อย.บ้างหรือเปล่าเอ่ย ทำไมเวลาผมสั่งมาใช้ ไม่เห็นมีเลข อย. เลยหน่ะครับ
ภาพประกอบจาก หนังสือพิมพ์ประชาชาติธุรกิจ https://www.prachachat.net/general/news-147242
